Aleksander Ringman
Biografia
Aleksander Ringman urodził się 23 stycznia 1883 w Małobądzu (obecnie dzielnica Będzina) w rodzinie Jana Gustawa i Antoniny z Wasilewskich, pośmiertnie odznaczonej Medalem Niepodległości. W 1902 roku został wydalony z VI klasy szkoły realnej w Sosnowcu. Jako ekstern ukończył szkołę realną w Łowiczu. W latach 1904–1905 studiował w Warszawskim Instytucie Politechnicznym Cesarza Mikołaja II. Wraz z braćmi od 1905 brał czynny udział w pracach agitacyjnych wśród robotników Zagłębia Dąbrowskiego. Był członkiem PPS – Frakcja Rewolucyjna i Związku Walki Czynnej. Wielokrotnie więziony, zesłany na Syberię (1906–1907 i 1914). W 1912 ukończył studia na Wydziale Budowy Maszyn Szkoły Politechnicznej we Lwowie.
Po odzyskaniu niepodległości został delegatem polskiego rządu do armii Anton Denikina, a po powrocie rozpoczął pracę w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. W czasie wojny z bolszewikami 1920 służył jako ochotnik w Wojsku Polskim. Był członkiem Narodowej Partii Robotniczej i Stowarzyszenia Techników Polskich; był także zapalonym taternikiem, narciarzem i kajakarzem. Po wycofaniu się z polityki poświęcił się zagadnieniom ekonomicznym, publikując prace z tej dziedziny. Wygłaszał liczne odczyty na temat obronności przemysłowej kraju.
15 kwietnia 1914 ożenił się z Zofią z Ryżów herbu Godziemba, nauczycielką, dyrektorką Liceum na Bielanach w latach 1946–1960. Mieszkali w Warszawie na osiedlu Żoliborz Urzędniczy przy ul. Wyspiańskiego 10 m. 3. Miał syna. Zmarł 8 maja 1938. Brat Leon zmarł 24 sierpnia 1942 i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 348, rząd 5, miejsce 11). W tym samym grobie został pochowany Lesław Ringman ps. „Olek”, kapral podchorąży 229 plutonu Zgrupowania Żniwiarz, poległy 22 sierpnia 1944, pośmiertnie odznaczony Krzyżem Walecznych.