Izaak Icek Wolf Jungermann

Podoficer Wojska Polskiego
14.07.1896 30.11.-0001 Będzin

Biografia

Izaak Icek Wolf Jungermann urodził się 14 lipca 1896 w Będzinie. Był Żydem. Jego ojcem był Joel Zysia, a matką Elster Szajndla Pasmantier. Po ukończeniu szkoły powszechnej pracował jako blacharz.

Na początku sierpnia 1914 wstąpił do oddziałów strzeleckich, w których otrzymał przydział do batalionu uzupełniającego. W tym samym miesiącu wcielono go w szeregi Legionów Polskich, z przydziałem do 1 kompanii 1 batalionu 1 pułku piechoty. Następnie przeniesiony został do 3 kompanii tego batalionu, w której pełnił służbę do połowy lipca 1915 roku. Jako dowódca patrolu sanitarnego wyróżnił się w czasie bitwy pod Przepiórowem (maj 1915), kiedy to pod huraganowym ogniem nieprzyjaciela wyniósł z pola bitwy ciężko rannego kpt. Hellera i konającego sierż. Aleksandra Bartkowskiego, a kilku innych rannych opatrzył. Następnie skierowany został do szpitala w Tarnowie, a po wyleczeniu ponownie brał udział w walkach. Podczas bitwy pod Wielkim Miedwieżem (listopad 1915 r.) z wielką odwagą i poświęceniem wykonywał swoje obowiązki podoficera sanitarnego. Za czyny odwagi wykazane w tych bitwach odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Nadanie to zostało następnie potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L.1300 z 17 maja 1922 roku (opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z dnia 4 stycznia 1923 roku). Uczestniczył we wszystkich bojach swego macierzystego pułku. W kwietniu 1917 roku przebywał na rekonwalescencji w Kamieńsku. Przedstawiony został do odznaczenia Krzyżem Wojskowym Karola.

Od listopada 1918 służył w odrodzonym Woju Polskim, uczestnicząc w walkach na Froncie Litewsko-Białoruskim. W toku swej służby został awansowany do rang sierżanta. Zaginął w roku 1919, a miejsce jego spoczynku pozostaje nieznane. Izaak Jungermann nie zdążył założyć rodziny.

Za pracę w dziele odzyskania niepodległości błogosławionej pamięci Izaak Jungermann został, na mocy zarządzenia prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 24 maja 1932 odznaczony Krzyżem Niepodległości.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (nr 7209, pośmiertnie, 17 maja 1922)
Krzyż Niepodległości
Brązowy Medal Waleczności (Austro-Węgry)

Ciekawostki

Zaginął w 1919 roku; miejsce pochówku nieznane.
Nie założył rodziny.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari oraz Krzyżem Niepodległości.

Udostępnij