Jadwiga Bobińska
Biografia
Urodziła się 15 października 1902 roku w Będzinie. Była absolwentką Politechniki Warszawskiej, uzyskując tytuł inżyniera chemii. W Zakładzie Chemii Fizycznej była asystentką profesora Wojciecha Świętosławskiego oraz pracowała w Instytucie Przeciwgazowym przy ul. Ludnej.
Od 1940 roku działała w konspiracji Związku Walki Zbrojnej, kierując jedną z dwóch komórek siatki zewnętrznej KG ZWZ/AK. W jej mieszkaniu na Mokotowie 39 znajdowała się „skrzynka” poczty konspiracyjnej, do której dostarczano grypsy od uwięzionych oraz informacje dla nich od rodzin i organizacji, które sama roznosiła.
W latach 1942–1943 pracowała u Zbigniewa Sujkowskiego w Biurze Studiów Związku Odwetu i Kedywie KG Armii Krajowej nad produkcją materiałów wybuchowych, zapalających oraz środków toksycznych przeznaczonych dla dywersji i sabotażu gospodarczego.
Została aresztowana 13 kwietnia 1943 r. i pomimo tortur w śledztwie oraz izolacji na Pawiaku nie ujawniła informacji ani nie skorzystała z dostarczonej trucizny. Wraz z grupą ponad 30 kobiet więźniarek Pawiaka została rozstrzelana w zbiorowej egzekucji w ruinach getta.
Po śmierci została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Została również upamiętniona na grobowcu chemików na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, z dedykacją upamiętniającą ofiarę ze sztandarowej rzezi i wysiłek chemików w latach 1939–1945.