Jan Klemens Januszewicz

Oficer Wojska Polskiego
12.06.1885 Będzin

Biografia

Jan Klemens Januszewicz urodził się 12 czerwca 1885 roku w Będzinie, w ówczesnym mieście powiatowym guberni piotrkowskiej.

W 1914 roku, będąc chorążym rezerwy piechoty, został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Walczył w 71 Bielawskiego pułku piechoty (18 Dywizji Piechoty). Dwukrotnie był ranny (10 sierpnia 1914 i 4 lipca 1915). Zyskał wyróżnienie za działania pod Gołębiówem 20 października 1914, zdobywając trzy działa wroga.

Awansował na podchorążego i porucznika.

3 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z I Korpusu Polskiego i dawnej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora ze starszeństwem od 7 listopada 1918. Przypisany został do okręgowego piotrkowskiego pułku piechoty. W 1919 objął stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień 54. Pułk piechoty był jego jednostką macierzystą. 15 listopada 1921 kierowana przez niego jednostka została przemianowana na Powiatową Komendę Uzupełnień Tarnopol, a komendant pełnił obowiązki przez kolejne siedem lat. 3 maja 1922 zweryfikowano go w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 320. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty, pozostawiając funkcję komendanta PKU Tarnopol. W lutym 1929 zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji Dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI. 31 sierpnia 1929 przeszedł w stan spoczynku. W 1934 pozostawał w ewidencji PKU Pińczów z przydziałem do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X, przewidziany do użycia w czasie wojny.

Ordery i odznaczenia

W czasie służby w armii rosyjskiej otrzymał: Order Świętego Jerzego IV stopnia – 12 stycznia 1915, Order Świętego Włodzimierza IV stopnia z mieczami i kokardą – 29 marca 1916, Order Świętego Stanisława II stopnia z mieczami – 22 stycznia 1917, Order Świętej Anny III stopnia z mieczami i kokardą – 15 listopada 1915, Order Świętego Stanisława III stopnia z mieczami i kokardą – 4 marca 1915, Order Świętej Anny IV stopnia z napisem na szabli 'Za odwagę' – 27 sierpnia 1916. W czasie służby w armii rosyjskiej odznaczenia przyznawano zawsze według starego stylu (kalendarza juliańskiego).

Wszystkie daty z okresu służby majora Januszewicza w armii rosyjskiej są datami starego stylu (kalendarza juliańskiego).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Przyjęcie do Wojska Polskiego i awans na majora ze starszeństwem od 7 listopada 1918.
Dowódca Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnopol, a następnie jej reorganizacja w 1921 i pełnienie funkcji przez siedem lat.
Zweryfikowanie w stopniu majora w 1922 ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 320. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Przeniesienie do kadry oficerów piechoty w 1927 oraz przejście w stan spoczynku 31 sierpnia 1929.

Ciekawostki

Dwukrotnie ranny podczas I wojny światowej (1914 i 1915).
Pod Gołębiówem zdobył trzy działa wroga.
W 1934 był w ewidencji PKU Pińczów jako oficer stanu spoczynku.

Udostępnij