Liliana Ochmańska
Biografia
Urodziła się 11 czerwca 1933 roku w Będzinie w rodzinie robotniczej. W wieku dwóch lat przyjechała z rodzicami i starszą siostrą do Łodzi. Z powodu złego stanu zdrowia ojca utrzymaniem rodziny zajmowała się matka. Gdy wybuchła wojna, jako mała dziewczynka musiała pracować. Ojciec Stanisław Niedbalik zmarł w 1943 roku.
Po zakończeniu wojny rozpoczęła naukę w szkole podstawowej. W latach 1951–1952 uczęszczała do Liceum Pedagogicznego w Łowiczu. Miała plany pracy w zawodzie aktora. Gdy dowiedziała się, że Jerzy Ukleja organizuje w Łodzi koło kukiełkowe, wstąpiła do niego i od tej pory rozpoczął się okres jej występów w amatorskim teatrze lalek. Zainteresowania artystyczne rozwijała również poprzez występy w zespole tańca Mazowsze. Pobyt w Mazowszu nie trwał długo. Delikatna i słabej kondycji psychofizycznej nie wytrzymała pracy w zespole, doświadczenia te jednak przydały się później w zawodowym życiu aktorki-lalkarki.
W 1949 została aktorką Teatru Lalek Arlekin w Łodzi, gdzie wykreowała m.in. role Kapryśnicy w Złotej Rybce, Karen w Dzikich łabędziach oraz Aliny i Goplany w Balladynie. Tu również poznała swego przyszłego męża, aktora i reżysera Stanisława Ochmańskiego, z którym wzięła ślub 25 listopada 1952 w Łodzi. W 1953 roku urodziła córkę, Magdalenę.
W 1955 roku wzięła udział w naborze do studia teatralnego Byrskich w Kielcach i przeszła egzaminy, jednak z powodu rozłąki z rodziną w Łodzi szybko odeszła ze studia. W 1956 roku zdała eksternistyczny egzamin aktorski przed Państwową Komisją Egzaminacyjną, który dał jej pełne uprawnienia aktora-lalkarza. Od sezonu 1959/1960 była aktorką Państwowego Teatru Lalki i Aktora w Lublinie, w którym zagrała wiele znaczących ról, m.in. Matkę w Dziecku Gwiazdy, Różę w Małym Księciu, tytułową rolę w Alicji w Krainie Czarów, Klaryssę w Trzech pomarańczach oraz córkę karczmarza w Tryptyku staropolskim. W 1974 roku wraz z mężem wróciła do Arlekina w Łodzi, gdzie grała nieprzerwanie do 1991 roku, m.in. Judytę w Tryptyku staropolskim, Najświętszą Pannę i Śmierć w Ludowej szopce polskiej, Cud Dziewczynę w Koniku Garbusku, Macochę w Kopciuszku, Babcię w Czerwonym Kapturku, Drakulinkę w Smoku i królewnie. Za rolę Dziecka, Anioła i Diabła w Co z tego wyrośnie otrzymała nagrodę za kreację aktorską.
Po odejściu na emeryturę nie rozstała się z teatrem i pozostawała czynna zawodowo. Podjęła współpracę reżyserską ze Stanisławem Ochmańskim, z którym reżyserowała sztuki w wielu miastach Polski.
Przez wiele lat pełniła liczne funkcje społeczne. Od 1 grudnia 1953 była członkiem SPATiF-u i przez kilka lat również przewodniczącą Koła ZASP-u. Była także członkinią Polskiego Ośrodka Lalkarskiego POLUNIMA.
Obok pracy scenicznej szkoliła młodych adeptów sztuki lalkarskiej. Zarówno w Lublinie, jak i w Łodzi, gdzie w latach 80. działało Studium Aktorskie, uczyła młodzież wiersza, dykcji i pracy z lalką. Przygotowała i doprowadziła do egzaminów przed Państwową Komisją Egzaminacyjną wielu aktorów.
Zmarła 17 lutego 1996, po ciężkiej chorobie. Została pochowana w części prawosławnej Starego Cmentarza w Łodzi.