Lucjan Piotr Stanek

Podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego
18.10.1893 22.10.1975 Będzin

Biografia

Urodził się 18 października 1893 w Będzinie, jako syn Wojciecha.

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany na kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na majora piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W 1920 r. służył w Armii Ochotniczej.

W latach 1923–1924 służył w Oddziale IV Ministerstwa Spraw Wojskowych, w tym w 1923 r. w Służbie Transportowo-Kolejowej. Pozostawał oficerem nadetatowym 11. Pułku Piechoty w garnizonie Tarnowskie Góry. 1 kwietnia 1924 r. został przydzielony z Oddziału IV SG do macierzystego 11. Pułku Piechoty. Ukończył VI Kurs Normalny od 1 listopada 1925 do 28 października 1927 r. w Wyższej Szkole Wojennej i uzyskał tytuł oficera dyplomowanego.

W 1928 r. jako oficer Sztabu Generalnego pełnił funkcję dowódcy I batalionu w 3. Pułku Piechoty Legionów w garnizonie Jarosław. W lipcu 1929 r. został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do dowództwa 7. Dywizji Piechoty w Częstochowie na stanowisko szefa sztabu. 23 października 1931 r. otrzymał przeniesienie do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. Został awansowany na podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 r. W marcu 1932 r. został przydzielony do Szefostwa Komunikacji Wojskowych Sztabu Głównego na stanowisko szefa wydziału. W lipcu 1938 r. został dowódcą 33. Pułku Piechoty w Łomży.

Po wybuchu II wojny światowej w 1939 r. pełnił funkcję dowódcy 33. Pułku Piechoty; w tym czasie powierzona została mu obrona środkowego biegu rzeki Narew. Dowodził siłami polskimi w bitwie pod Łomżą (7–10 września), w bitwie pod Nowogródem (8–10 września), bitwie o Zambrów (11 września) i bitwie pod Łętownicą i Andrzejewem (12–13 września), zakończonych niepowodzeniem. Wzięty do niewoli niemieckiej, do 1945 przetrzymywany był w obozie jenieckim.

Był mężem Janiny z Korzeniowskich (1896–1997), z którą miał córkę Hannę Danutę po mężu Krajewską (1923–1967).

Zmarł 22 października 1975 r. w Częstochowie. Został pochowany na Cmentarzu Kule (sektor 35-Z-7).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Niepodległości (16 marca 1937)
Krzyż Walecznych
Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1935)
Srebrny Krzyż Zasługi (15 grudnia 1925)

Ciekawostki

"Żona Janina przeżyła go o 101 lat (1896–1997)."
"Podczas kampanii wrześniowej dowodził obroną środkowego biegu rzeki Narew i brał udział w kluczowych bitwach."

Udostępnij