Michael Mojżesz Szwarc
Biografia
Michael Mojżesz Szwarc urodził się w Będzinie w żydowskiej rodzinie.
W 1932 roku otrzymał tytuł inżyniera chemii na Politechnice Warszawskiej. W 1935 wyemigrował do Palestyny, gdzie dołączył do swojej siostry i kuzyna. W 1942 obronił pracę doktorską z chemii organicznej na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie.
W 1945 przeniósł się na University of Manchester, gdzie pracował w zespole Michaela Polanyi’ego. Na uczelni tej, w 1947 obronił drugą pracę doktorską, a dwa lata później, w 1949, przyznano mu tytuł D.Sc za prace nad pomiarami energii rozkładu wiązań chemicznych i jednocześnie przyjęto w poczet wykładowców Uniwersytetu w Manchesterze.
W 1952 Szwarc przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, objął stanowisko profesora chemii fizycznej i polimerów na SUNY w Syracuse. Tam stworzył zespół naukowy i pracował nad rozwojem technik polimeryzacji żyjącej, zgodnie z programem zaproponowanym w publikacji Nature z 1956, która po raz pierwszy wprowadziła ten termin do obiegu.
W 1964 otrzymał od SUNY tytuł Distingished Professor, a w 1967 założył na uczelni Centrum Badań Polimerów, którym kierował aż do przejścia na emeryturę w 1979. Po śmierci instytutowi, który założył, nadano jego imię.
Jeszcze przed przejściem na emeryturę podjął współpracę z przemysłem. Był konsultantem projektów naukowych prowadzonych przez Union Carbide, Dow Corning, Dow Chemical i 3M. Po emeryturze Michael Szwarc przeniósł się do Loker Hydrocarbon Research Institute Uniwersytetu Kalifornijskiego, Los Angeles, gdzie kontynuował swoją pracę naukową, we współpracy ze swoimi wychowankami z SUNY, koncentrując się jednak w większym niż wcześniej okresie na rozwiązywaniu praktycznych problemów związanych z zastosowanie technik polimeryzacji żyjącej w przemyśle oraz na pisaniu monografii i książek podsumowujących postępy w chemii polimerów.
Żoną Michaela Szwarca była Polka używająca na co dzień zdrobnienia Marysia. Miał z nią troje dzieci, syna Rafi (ur. 1936) i dwie córki Meira (ur. 1942) i Rina (ur. 1956). Grywał amatorsko na fortepianie. Był zapalonym pływakiem długodystansowym.