Michał Weinzieher
Biografia
Urodził się w rodzinie Salomona Weinziehera (1869–1943), lekarza i posła na Sejm RP II i III kadencji, oraz Anny z Federów. Jego młodszy brat, Jan Jakub Weinzieher (ur. 1908), zginął w Katyniu. Ukończył gimnazjum w Będzinie, zgłosił się ochotniczo do wojska podczas wojny polsko-bolszewickiej. Studiował prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, a także filozofię i nauki polityczne w Paryżu. Pisał artykuły o sztuce do Naszego Przeglądu oraz opracowania prawnicze, m.in. o poglądach Leona Petrażyckiego, a także książki o podróżach po krajach Europy. Był wiceprezesem Żydowskiego Towarzystwa Krzewienia Sztuk Pięknych i działaczem Żydowskiego Towarzystwa Krajoznawczego.
Po wybuchu II wojny światowej znalazł się we Lwowie, gdzie został kustoszem tamtejszego Muzeum Historycznego. Na początku 1940 poślubił poetkę Zuzannę Ginczankę. Po wkroczeniu wojsk niemieckich przeniósł się do Krakowa, gdzie ukrywał się pod przybranym nazwiskiem „Michał Danilewicz”.
Na początku roku 1944 został aresztowany przez Gestapo i zginął w nieznanych okolicznościach.
Wybrane publikacje: Eugeniusz Zak: wspomnienie pośmiertne (1926); Uroda Miss Judei (Nasz Przegląd, 31 marca 1929); Fermenty literackie (Europa, 1930); Symche Trachter, Paris (1930); Wystawa prac Zygmunta Menkesa: styczeń 1931 (1931); Idee prawno-państwowe Leona Petrażyckiego (1931); Refleksje nad ideami prawno-handlowemi Leona Petrażyckiego (1932); O racjonalną politykę muzealną (Wiadomości Literackie, 6 stycznia 1935).