Sam Pivnik
Biografia
Sam Pivnik, właśc. Szmuel Piwnik, urodził się 1 września 1926 roku w Będzinie jako syn krawca Lejba Piwnika i Fejgli Piwnik. Jego rodzina, żydowska, została deportowana do Auschwitz-Birkenau 6 sierpnia 1943 roku. Rodzice, młodsza siostra Chana oraz młodsi bracia Meir, Wolf i Józef zostali zamordowani zaraz po przyjeździe do obozu, a starsza siostra zginęła około 10 dni później.
Sam Pivnik został zarejestrowany numerem 135913. Po krótkim okresie w kwarantannie trafił do Rampekommando, gdzie pracował przy rozładunku pociągów. Dzięki temu miał dostęp do żywności i wartościowych przedmiotów, co pozwoliło mu przetrwać i czasem przekupywać strażników.
Po kilku selekcjach przeszedł do szpitala obozowego; w styczniu 1944 przeniesiono go do głównego szpitala w Auschwitz II-Birkenau. Po powrocie do zdrowia pracował w kopalni Fürstengrube (KWB Wesoła) w trzecim obozie i pełnił funkcję vorarbeitera w brygadzie budowlanej. Podczas pobytu widywał Ottona Moll i Josefa Mengele.
W maju 1945 obóz został ewakuowany. Po przebyciu trudnej drogi dotarł do Mittelbau-Dora, a następnie, wraz z innymi więźniami, barką do Holsztynu. Pracował w gospodarstwie Maxa Schmidta w Neu Glasau, a później trafił na statek Cap Arcona, który uległ atakowi lotniczemu. Pivnik zdołał skoczyć do morza i dopłynąć do brzegu; ocalało zaledwie kilka tysięcy spośród ponad 7000 więźniów.
Po wojnie wydał wspomnienia: w 2012 ukazały się Survivor – Auschwitz, The Death March and My Fight for Freedom; polskie wydanie Ocalały ukazało się w 2012 roku w tłumaczeniu Prószyński i S-ka. Zmarł 30 sierpnia 2017 roku w Londynie.