Wacław Stanisław Zagrodzki

oficer marynarki handlowej
05.02.1903 16.12.1981 Będzin

Biografia

Urodzony 5 lutego 1903 w Będzinie, dzieciństwo spędził w Zagłębiu Dąbrowskim; po śmierci ojca w 1913 r. przebywał w Kijowie. W 1921 r. pracował przy budowie portu w Gdyni. W 1924 r. ukończył Wydział Nawigacyjny Szkoły Morskiej w Tczewie. Po odbyciu służby wojskowej w Marynarce Wojennej pracował w kapitanacie portu w Gdyni, a następnie w Szkole Morskiej w Gdyni.

W latach 1927–1928 był III oficerem na żaglowcu Lwów. 1929–1935 pracował na statkach Żeglugi Polska i Polsko-Brytyjskiego Towarzystwa Okrętowego. W 1936 r. przeszedł do inspektoratu okrętowego tych firm i w 1938 r. został inspektorem okrętowym.

Ukończył Kurs Oficerów Rezerwy przy Szkole Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu, po czym został mianowany podporucznikiem marynarki rezerwy, ze starszeństwem od 1 stycznia 1932 r. We wrześniu 1939 r. brał udział w obronie Helu. Przebywał w obozach jenieckich Nienburg, Spittal i Woldenberg. W czasie ewakuacji zbiegł z obozu i w lutym 1945 r. powrócił do Polski.

Od marca 1945 r. pracował w Departamencie Morskim Ministerstwa Przemysłu i Handlu, a następnie brał udział w odbudowie Szkoły Morskiej w Gdyni, w ramach której organizował bibliotekę. Wykładał także w Szkole Morskiej w Szczecinie. Był pełnomocnikiem ds. zabezpieczenia majątku firmy Żegluga Polska, a od 1946 r. pracował w GAL oraz jako ekspert w Izbie Przemysłowo-Handlowej.

W 1951 r. został doradcą ds. ubezpieczeń w Centralnym Zarządzie Polskiej Marynarki Handlowej. W latach 1957–1958 pływał jako kapitan na statkach Polskiej Żeglugi Morskiej, a w latach 1959–1970 był głównym nawigatorem w Chińsko-Polskim Towarzystwie Okrętowym.

Po przejściu na emeryturę w 1970 r. pracował jako rzeczzoznawca w Ośrodku ds. Współpracy z Międzynarodową Morską Organizacją Doradczą (IMCO) i jako ławnik w Izbach Morskich. W latach 1947–1949 był przewodniczącym Jachtklubu Gryf. Autor książek: Awaria wspólna (Warszawa 1952, współautor Konrad Rogóyski) i Ubezpieczenia i awarie statków (Warszawa 1953). Był ojcem polskiej dziennikarki Danuty Zagrodzkiej.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Ukończenie Kursu Oficerów Rezerwy przy Szkole Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu, awans na podporucznika marynarki rezerwy ze starszeństwem od 1932-01-01
Udział w obronie Helu we wrześniu 1939 r.
Przewodniczenie Jachtklubowi Gryf w latach 1947–1949
Główny nawigator w Chińsko-Polskim Towarzystwie Okrętowym (1959–1970)
Autor książek: Awaria wspólna i Ubezpieczenia i awarie statków

Ciekawostki

Był więźniem obozów jenieckich Nienburg, Spittal i Woldenberg, z którego zbiegł podczas ewakuacji.
Był ojcem Danuty Zagrodzkiej, polskiej dziennikarki.
Po 1970 r. pracował jako rzeczoznawca w IMCO.

Udostępnij