Włodzimierz Kosiński

Włodzimierz Kosiński urodził się w Będzinie. Po II wojnie światowej wraz z rodziną zamieszkał w Prudniku, gdzie jego ojciec był pełnomocnikiem rządu ds. reformy rolnej, a matka pracowała w cegielni. W Prudniku ukończył szkołę podstawową i I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza, gdzie był przewodniczącym zarządu szkolnego Związku Młodzieży Polskiej. Po studiach w ZSRR na Wydziale Historycznym Moskiewskiego Uniwersytetu im. Łomonosowa wrócił do Prudnika i kierował ośrodkiem propagandy partyjnej w Powiatowym Komitecie PZPR, poświęcając się pracy z młodzieżą.

W 1962 wstąpił do Związku Młodzieży Socjalistycznej i pełnił funkcje przewodniczącego Zarządu Wojewódzkiego ZMS w Opolu, kierując działalnością organizacji w środowiskach robotniczych i szkolnych na Opolszczyźnie. W 1965 przeszedł do Komitetu Wojewódzkiego PZPR, a wcześniej współpracował z Trybuną Robotniczą. Od 1952 był współpracownikiem Trybuny Opolskiej, a w styczniu 1971 został redaktorem naczelnym gazety. Z poręczenia organizacji młodzieżowej był delegatem na IV Zjazd PZPR, a w 1986 – delegatem z Prudnika na X Zjazd.

W latach 80. XX wieku Kosiński zezwalał na drukowanie w Trybunie Opolskiej artykułów dziennikarzy związanych z Solidarnością. Był krytykowany za promowanie gazety antypartyjnej i pełzającej kontrrewolucji. Był także autorem kontrowersyjnego artykułu w Tygodniku Powszechnym, w którym bronił Edmunda Osmańczyka. Rolę redaktora naczelnego pełnił do 31 maja 1990, po czym pracował w redakcyjnym archiwum. Był wiceprezesem oddziału wojewódzkiego Stowarzyszenia Współpracy Polska-Wschód, członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej oraz uczestniczył w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci, Polskim Czerwonym Krzyżu, Lidze Obrony Kraju i Związku Nauczycielstwa Polskiego. Zmarł 5 stycznia 2008 roku w Opolu w wieku 72 lat i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Opolu-Półwsi.